Είστε κι εσείς του γυμναστηρίου;

Τα γυμναστήρια ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια! Άλλη μια μόδα ή τελικά μία ανθρώπινη ανάγκη;

Γιώργος Βράτσος • 06-02-2026 | 08:02

Όταν έκλεισα τα 45 σαν να χτύπησε ένα καμπανάκι μέσα μου. Λίγο τα λόγια των γιατρών, λίγο οι μέτριες αιματολογικές εξετάσεις, λίγο η καθιστική ζωή και η απόφαση δεν άργησε να έρθει. «Θα γραφτώ σε γυμναστήριο» είπα μέσα μου και ξεκίνησα γρήγορα την αναζήτηση.

Η απόφαση μου ήταν οριστική. Αν δεν πληρώσεις, δεν πρόκειται να γυμναστείς ποτέ. Είχα κάνει προσπάθειες και στο παρελθόν, κυρίως με το καθημερινό περπάτημα στους δρόμους, που για διάφορους λόγους δεν είχαν στεφθεί με επιτυχία. Μία έβρεχε, μία είχε κρύο… «πότε ο Γιάννης δεν μπορεί – πότε ο κώλος του πονεί» έλεγε η γιαγιά Χρυσούλα! Η αναζήτηση είχε να κάνει κυρίως με την τοποθεσία που θα βόλευε την μεσημεριανή (ανάμεσα στο ραδιόφωνο και στο σπίτι) εκγύμναση και θα ήταν εύκολη ως προς το παρκάρισμα. Τελικά βρέθηκε ο χώρος! Ένα σύγχρονο γυμναστήριο, μεγάλης αλυσίδας, που διέθετε μέχρι και παρκαδόρο απέναντι από την ΕΡΤ.

Οι διαδικασίες εγγραφής ήταν απλούστατες και το γυμναστήριο έγινε για πολλούς μήνες μία καθημερινή συνήθεια που έριξε την χοληστερίνη, βοήθησε τον ύπνο, και συνέβαλε στη μείωση κάποιων περιττών κιλών, σε συνδυασμό πάντα με το πείσμα που σου γεννάει, ώστε να σταματήσεις την υπερβολική κατανάλωση «σκουπιδιών».

Αν το πρόγραμμά σου είναι συγκεκριμένο, στο γυμναστήριο -κατά 90%- θα συναντάς καθημερινά τους ίδιους ανθρώπους, με τις ίδιες συνήθειες, που παρκάρουν ακόμα και στην ίδια θέση. Μερικοί μάλιστα δημιουργούν και παρέες και γυμνάζονται μαζί. Δεν είναι πολλοί… Αρκετές φορές μάλιστα πάνω στον διάδρομο, αναρωτήθηκα πως συντηρείται αυτό το πολυτελές τριώροφο γυμναστήριο, με το πολυάριθμο προσωπικό, πάνω στην λεωφόρο Μεσογείων. Δεν είμαι αρκετά κοινωνικός, δυστυχώς ποτέ δεν ήμουν ώστε να ενταχθώ σε κάποια από τις παρέες των ασκούμενων και να μάθω καμία επιπλέον λεπτομέρεια.

Οι καλοκαιρινές διακοπές ήταν η μοναδική αιτία διακοπής της «καλής» αυτής καθημερινής συνήθειας… την ίδια ώρα ολοκληρώθηκε και η ετησία συνδρομή και όλο αυτό πέρασε -προσωρινά τουλάχιστον- στην ιστορία. Χειμώνιασε, η μία παράταση ερχόταν μετά την άλλη, τα κιλά άρχισαν σιγά σιγά να προστίθενται και η επιστροφή ήταν αναπόφευκτη. Το μάρκετινγκ του γυμναστηρίου λειτούργησε απόλυτα σωστά. Τα μηνύματα στο βάιμπερ έγιναν ασταμάτητα και η μία προσφορά διαδεχόταν την άλλη. Η επιστροφή ήταν μονόδρομος.

Χθες επέστρεψα… το γυμναστήριο ανακαινίσθηκε πλήρως, έγινε πραγματικά τέλειο, όμως ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος. Φαίνεται πως ακόμα και οι τατς οθόνες πάνω στα όργανα γυμναστικής που σου προσφέρουν μέχρι και πρόσβαση στο νέτφλιξ, δεν συγκίνησαν τους αθλούμενους. Ίσως όμως ο ανταγωνισμός πλέον είναι τεράστιος. Έχετε παρατηρήσει πόσα γυμναστήρια υπάρχουν σε κάθε γειτονιά; Αρχίζουν να είναι περισσότερα και από τις καφετέριες.

Πάντως είμαστε υπερβολικοί σε όλα! Στην Ελλάδα λειτουργούν περισσότεροι από 6.000 χώροι εκγύμνασης, αριθμός τεράστιος αν σκεφτεί κανένας τον τρόπο ζωής μας και τα « σωματικά χάλια μας» γενικότερα. Ανάμεσά τους, πριβέ χώροι σε σπίτια που δουλεύουν με την μέθοδο «από στόμα σε στόμα» και ειδικεύονται σε πιλάτες και γιόγκα. Δεν ξέρω τον τζίρο των γυμναστηρίων γενικότερα, θα τον ψάξω κάποια στιγμή.

Αν το αποφασίσετε, να διαλέξετε ένα γυμναστήριο που θα πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφάλειας και υγιεινής, είτε ανήκει σε αλυσίδα, είτε όχι… Και μην το κάνετε για να βγείτε όμορφοι στις παραλίες, κάντε το για πάρτη σας!