Ήδη ο Τραμπ φρόντισε να θέσει τους επόμενους στόχους του: Κούβα, Κολομβία, Ιράν και Γροιλανδία… με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί ανήμπορη τις εξελίξεις εν μέσω πλήρους αποδιοργάνωσης και αμηχανίας
Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και η de facto ανάληψη ελέγχου της Βενεζουέλας από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι το πρώτο καθαρό δείγμα μιας εξωτερικής πολιτικής που εγκαταλείπει προσχήματα, θεσμικές ισορροπίες και «αφηγήματα δημοκρατίας» και περνά σε μια ωμή λογική ισχύος, ελέγχου και απόδοσης κέρδους. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι τι συνέβη στο Καράκας, αλλά πού στοχεύει ο Ντόναλντ Τραμπ μετά.
Οι δηλώσεις του ίδιου του Αμερικανού προέδρου δείχνουν ότι το γεωπολιτικό ρήγμα που άνοιξε στη Βενεζουέλα δεν θα κλείσει εκεί. Αντιθέτως, λειτουργεί ως πιλότος εφαρμογής ενός νέου δόγματος: Όποιο κράτος θεωρείται απειλή για την αμερικανική ασφάλεια, τα ενεργειακά συμφέροντα ή τον έλεγχο του δυτικού ημισφαιρίου μπορεί να βρεθεί στο στόχαστρο – ανεξαρτήτως διεθνούς δικαίου.
Κολομβία: Από σύμμαχος σε ύποπτο
Η περίπτωση της Κολομβίας είναι ενδεικτική. Για δεκαετίες υπήρξε ο στενότερος εταίρος των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Σήμερα, όμως, η κυβέρνηση Πέτρο αντιμετωπίζεται από τον Τραμπ ως «πρόβλημα», λόγω της ρητορικής της, της πολιτικής για τα ναρκωτικά και της σχετικής αυτονομίας της από την Ουάσινγκτον. Η απειλή στρατιωτικής δράσης –έστω και σε επίπεδο ρητορικής– δείχνει ότι στο νέο δόγμα δεν υπάρχουν «παραδοσιακοί σύμμαχοι», αλλά μόνο συμμορφούμενοι και μη.
Κούβα: Το εύκολο θήραμα
Για την Κούβα, ο Τραμπ δεν μιλά καν για εισβολή. Υπονοεί κατάρρευση εκ των έσω. Η Ουάσινγκτον εκτιμά ότι η οικονομική ασφυξία, η κοινωνική κόπωση και η απώλεια στήριξης από τη Βενεζουέλα δημιουργούν συνθήκες ελέγχου χωρίς στρατιωτικό κόστος. Μια αλλαγή καθεστώτος στην Αβάνα θα αποτελούσε ιστορικό τρόπαιο και πλήρη επαναφορά του Δόγματος Monroe στον 21ο αιώνα.
Ιράν: Μήνυμα αποτροπής, όχι επέμβασης… ακόμη
Το Ιράν βρίσκεται σε διαφορετική κατηγορία. Δεν αφορά τη γεωγραφία, αλλά το παράδειγμα. Ο Τραμπ χρησιμοποιεί την απειλή «σκληρού χτυπήματος» ως μήνυμα προς κάθε καθεστώς που αντιμετωπίζει εσωτερική αμφισβήτηση: Αν περάσεις το όριο, οι ΗΠΑ δεν θα περιοριστούν σε κυρώσεις. Δεν πρόκειται ακόμη για άμεση στρατιωτική επιλογή, αλλά για ψυχολογικό και στρατηγικό εκβιασμό.
Γροιλανδία: Ενέργεια, Αρκτική και Κίνα
Η αναφορά στη Γροιλανδία αποκαλύπτει την πιο μακροπρόθεσμη διάσταση του σχεδίου Τραμπ. Η Αρκτική, οι σπάνιες γαίες, οι νέοι εμπορικοί διάδρομοι και η ανάσχεση της Κίνας καθιστούν το νησί στρατηγικό διαμάντι. Η «ασφάλεια» είναι απλώς το πολιτικό περίβλημα μιας ωμής γεωοικονομικής διεκδίκησης.
Μετά τη Βενεζουέλα, ο Τραμπ δεν κυνηγά απλώς εχθρούς. Χαράζει σφαίρες επιρροής. Το νέο ενεργειακό και γεωπολιτικό δόγμα των ΗΠΑ δεν υπόσχεται σταθερότητα, αλλά προβλεψιμότητα ενός πιο επικίνδυνου κόσμου, όπου η ισχύς προηγείται του δικαίου και η στρατιωτική επιτυχία βαφτίζεται ως «επαγγελματική διακυβέρνηση». Το ερώτημα δεν είναι ποιος είναι ο επόμενος στόχος. Είναι πόσοι θα ακολουθήσουν.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
