Μία σύλληψη κάθε μισή ώρα κάνουν οι Αρχές για ενδοοικογενειακή βία - Θα ξεπεράσουμε τις 20.000 καταγγελίες μέσα στο 2025, τρομακτική η αύξηση των κρουσμάτων - Το panic button ενεργοποιήθηκε 313 περισσότερες φορές σε σχέση με το 2024
Ελένη Τοπαλούδη, Γαρυφαλλιά Ψαρράκου, Κυριακή Γρίβα, Ερατώ Μανωλακέλλη, Σοφία Σαββίδου, Πολυξένη Μπέρδου, Ντόρα Ζαχαριά… Δεν είναι παρά ελάχιστα από τα ονόματα γυναικών που ήθελαν να ζήσουν κι όχι να γίνουν τίτλοι σε εφημερίδες, ονόματα σε πανό, να τιτλοφορούν συλλόγους για την εξάλειψη της έμφυλης βίας. Θύματα ειδεχθών εγκλημάτων από άνανδρους που αποφάσισαν να κόψουν το νήμα της ζωής στις προαναφερθείσες και να βυθίσουν οικογένειες κι ολόκληρες κοινωνίες στο πένθος. Με αφορμή την ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, στήθηκε ένα συγκλονιστικό βίντεο με «πρωταγωνίστριες» τις παραπάνω δολοφονημένες γυναίκες, που «ζωντάνεψαν» μέσω AI για να στείλουν μήνυμα μηδενικής ανοχής και να «φωνάξουν» «ως εδώ».
Δυστυχώς για την κοινωνία μας, το παραπάνω μήνυμα αποτελεί ευσεβή πόθο, καθώς τα στοιχεία όχι μόνο δεν δείχνουν μείωση, αλλά δείχνουν αύξηση της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας. Μέσα στο 2025 θα ξεπεράσουμε τις 20.000 καταγγελίες για θύματα ξυλοδαρμών κι εν γένει κακοποιητικών συμπεριφορών που φτάνουν μέχρι και τη δολοφονία. Οι τίτλοι που κυριαρχούν στα μέσα ενημέρωσης δεν είναι υπερβολές: «Πάνω από 19.000 υποθέσεις σε 10 μήνες», «47 συλλήψεις ημερησίως», «κάθε μέρα πάνω από 64 γυναίκες θύματα». Μα πίσω από αυτούς τους αριθμούς δεν υπάρχουν απλώς στατιστικά -υπάρχουν γυναίκες με τραύματα, φόβο, και ιστορίες που δεν καταφέρνουν πάντα να γίνουν φωνές.
Στοιχεία που σοκάρουν
Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., μέσα στο πρώτο δεκάμηνο του 2025 έχουν καταγραφεί 19.350 υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, έναντι περίπου 18.598 για ολόκληρο το 2024 — μια αύξηση που δείχνει ότι η βία δεν υποχωρεί, αλλά ενδέχεται να οξύνεται. Αυτό που σοκάρει ακόμα περισσότερο είναι ο ρυθμός δράσης της Αστυνομίας. 47 συλλήψεις ημερησίως κατά μέσο όρο. Κάθε μισή ώρα, σε κάποιο ελληνικό σπίτι, ένας θύτης οδηγείται στη δικαιοσύνη — όμως πόσο συχνά αυτή η σύλληψη σημαίνει πραγματική προστασία για το θύμα; Τα θύματα δεν είναι απλώς «υποθέσεις». Μέσα σε δέκα μήνες, 16.167 γυναίκες έχουν δηλώσει ότι υπέστησαν ενδοοικογενειακή κακοποίηση. Με άλλα λόγια, πάνω από 64 γυναίκες την ημέρα βιώνουν κακοποίηση στο δικό τους σπίτι. Από αυτές, περίπου 1.879 ήταν ανήλικα κορίτσια, σύμφωνα με τα στοιχεία.
Τα είδη της βίας ποικίλλουν — από απειλές και ψυχολογική βία μέχρι σωματικές βλάβες. Κατά την περίοδο Ιανουαρίου–Οκτωβρίου 2025, καταγράφηκαν πάνω από 12.630 περιστατικά ενδοοικογενειακής απειλής και 10.082 σωματικών βλαβών. Παράλληλα, η Άμεση Δράση έλαβε 30.494 κλήσεις για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας — μια αύξηση +13% σε σχέση με παλιότερα. Όταν η βία κορυφώνεται, κάποια θύματα χρειάζονται άμεση παρέμβαση: 1.357 γυναίκες μεταφέρθηκαν με περιπολικό σε νοσοκομείο ή ιατροδικαστή, 328 γυναίκες βρήκαν καταφύγιο σε “safe houses”, ενώ 1.647 σπίτια γυναικών τέθηκαν υπό αστυνομική φρούρηση. Ένα από τα πιο κρίσιμα εργαλεία που έχει αναπτυχθεί είναι το περίφημο “panic button” της ΕΛ.ΑΣ. Μια εφαρμογή κινητού που επιτρέπει σε θύματα να ειδοποιούν άμεσα την Αστυνομία. Το 2025, ενεργοποιήθηκε 313 περισσότερες φορές σε σχέση με το 2024, σύμφωνα με τις αναφορές, σημειώνοντας αύξηση περίπου 52%. Αλλά ακόμα και με αυτές τις παρεμβάσεις, τα σημάδια είναι ξεκάθαρα. Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι ατύχημα, δεν είναι πια «ιδιωτικό πρόβλημα». Είναι κοινωνική πληγή.
Η ΕΛ.ΑΣ. αναγνωρίζει το πρόβλημα και αναφέρει ότι έχει εκπαιδεύσει πάνω από 21.800 αστυνομικούς, και λειτουργούν 63 εξειδικευμένα Γραφεία Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας σε όλη τη χώρα. Αυτό δίνει ένα στοιχείο ελπίδας — ότι τουλάχιστον η αστυνομία προσπαθεί να απαντήσει με δομές που να είναι πιο ευαίσθητες στις ανάγκες των θυμάτων. Κι όμως, η μάχη είναι πολύ πιο βαθιά. Κάθε αριθμός είναι μια γυναίκα, κάθε «υπόθεση» είναι ένας άνθρωπος που πιθανότατα φοβάται να μιλήσει, κάθε κλήση προς την αστυνομία είναι μια κραυγή για βοήθεια. Αν η κοινωνία δεν ξεκινήσει να βλέπει αυτούς τους αριθμούς ως κάτι παραπάνω από «ακόμα ένα ρεπορτάζ», τότε οι θεσμοί — όσα safe houses κι αν υπάρχουν, όσες κλήσεις κι αν γίνονται — θα τρέχουν πάντα πίσω από τη βία, αλλά δεν θα την προλαβαίνουν. Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι μόνο κρίση αστυνόμευσης — είναι κρίση κοινωνικής συνείδησης. Και η αλλαγή δεν έρχεται μόνο μέσα από συλλήψεις και καταγραφές· έρχεται μέσα από την κοινή μας ευθύνη, την κινητοποίηση και την αλληλεγγύη.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Αντιδράσεις στη Χαριλάου Τρικούπη για την επικοινωνιακή διαχείριση Δούκα
- Ο εφιάλτης του ναζιστικού μορφώματος επιστρέφει και καταστρώνει ήδη τα σχέδιά του
- Το «ψηφιακό στρατηγείο» της Καρυστιανού
Τι είναι το Exodos; Εσύ!
Λίγο πριν μπει το ΣΚ, ακούμε Stolen Mic στο Αιγάλεω και πίνουμε μπίρες στην Τεχνόπολη
«Cleansed»: Μια ιστορία αγάπης, ακραίας βίας, υψηλού συμβολισμού και ευγενούς ποίησης
Kουίζ Γεωγραφίας «Βρες τη σημαία»: To ‘χεις να βρεις ποια σημαία ανήκει πού ή μπα;
Κουίζ «Διάσημα Λογότυπα» : Μπορείς το 10/10 στο κουίζ που οι περισσότεροι την πατάνε ενώ τα βλέπουν κάθε μέρα;
Κουίζ ”Animal Kingdom”: Μπορείς το 10/10 στο απόλυτο κουίζ για το ζωικό βασίλειο;
