Όταν ένας υπουργός μιλά για «αυτοπροστασία» και «αξιομάχους πολίτες», την ώρα που στα Βορίζια η χώρα μετρά νεκρούς από όπλα που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν, κάτι δεν πάει καθόλου καλά
Το να εκφράζει ένας πολίτης μια άποψη υπέρ του «αμερικανικού μοντέλου» οπλοκατοχής μπορεί να είναι απλώς συζητήσιμο. Όταν όμως αυτή η άποψη εκφέρεται από τον αντιπρόεδρο της ΝΔ και υπουργό Υγείας, αποκτά εντελώς διαφορετική βαρύτητα και ευθύνη. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι ένας απλός σχολιαστής. Είναι κυβερνητικός αξιωματούχος, και οι λέξεις του μετρούν.
Το να δηλώνει δημόσια πως «του αρέσει το αμερικανικό μοντέλο» για την οπλοκατοχή, τη στιγμή που η Ευρώπη παλεύει να κρατήσει την κουλτούρα της μακριά από την ένοπλη βία, είναι τουλάχιστον ατυχές. Γιατί δεν μιλάμε για μια ουδέτερη ιδέα. Μιλάμε για ένα σύστημα που έχει κοστίσει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές στις ΗΠΑ, με μαζικούς πυροβολισμούς σε σχολεία, σε συναυλίες, σε σούπερ μάρκετ. Ένα σύστημα που θεσμοθετήθηκε τον 18ο αιώνα, σε μια εποχή που η «οπλοκατοχή» συνδεόταν με το δικαίωμα προστασίας της ιδιοκτησίας και την εποχή των αποικιών, όταν οι κάτοικοι όφειλαν να υπερασπιστούν μόνοι τους τη γη τους. Δεν έχει καμία σχέση με το σήμερα και πολύ περισσότερο με την Ελλάδα του 21ου αιώνα.
Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, η κουλτούρα της αυτοπροστασίας δεν εκφράζεται με όπλα. Εκφράζεται με θεσμούς, με κράτος δικαίου, με αστυνομία που (πρέπει να) λειτουργεί και με κοινωνική συνοχή. Το να προτείνει ένας υπουργός πως θα ήθελε οι πολίτες να «είναι αξιόμαχοι» και «να υπερασπίζονται την ελευθερία τους» με όπλα, είναι σαν να παραδέχεται ότι το κράτος αδυνατεί να προστατεύσει τους πολίτες του.
Ας μην ξεχνάμε ότι στις ΗΠΑ το «δικαίωμα στη 2η Τροπολογία» δεν συντηρείται από κάποια ιδεολογική ανάγκη, αλλά από ένα πανίσχυρο λόμπι, τη National Rifle Association (NRA). Μια οργάνωση με τεράστια οικονομική επιρροή, που χρηματοδοτεί πολιτικούς, προεκλογικές εκστρατείες και αποφάσεις, ώστε να παραμείνει το status quo: περισσότεροι ένοπλοι πολίτες, περισσότερες πωλήσεις όπλων, περισσότερα κέρδη για τη βιομηχανία.
Η Ελλάδα δεν είναι Αμερική. Δεν έχουμε τέτοια λόμπι, δεν έχουμε αυτή την ιστορία, ούτε αυτή την κουλτούρα. Είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στηρίζεται σε αξίες ασφάλειας, δικαιοσύνης και κοινωνικής ειρήνης. Και γι’ αυτό, όταν ο αντιπρόεδρος του κυβερνητικού κόμματος εκφράζει θαυμασμό για ένα σύστημα που παράγει βία και φόβο, οφείλει να… μαζεύει το στόμα του.
Η προσωπική άποψη ενός πολιτικού δεν είναι ποτέ απλώς προσωπική, ιδίως όταν συνοδεύεται από υπουργικό χαρτοφυλάκιο και μικρόφωνο. Γιατί οι λέξεις μπορούν να γίνουν επικίνδυνες, ειδικά όταν μιλάμε για όπλα.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
